Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

“Η Μάνα”




Είπαν του ήλιου “γιορτάζει η μάνα” 
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει. 
Είπαν της θάλασσας “γιορτάζει η μάνα” 
κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη. 
Το ‘μαθαν τα πουλιά, “γιορτάζει η μάνα” 
και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.
Το ‘μαθαν τα άνθη, “γιορτάζει η μάνα” 
και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα. 
Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε δάκρυ 
δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα. 
Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα 
πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα σας
πριν γίνει φωτογραφία στο κάδρο,


Καθυστέρησα λιγάκι, 
να ξέρεις μου λείπεις... 
Τώρα πιο πολύ από ποτέ...

Τα χέρια Μ. Γκανάς.

Κοιτάζει τα χέρια της. Πώς έγιναν έτσι; Πού βρέθηκαν τόσες φλέβες, τόσες ελιές και σημάδια, τόσες ρυτίδες στα χέρια της; Εβδομήντα...